PENGENALAN TEORI PEMBELAJARAN HUMANISTIK

PENULIS : ENIEZA, SITI NOR DALILA & NORA

 

Humanisme melihat manusia sebagai makhluk yang istimewa dan mempunyai kebolehan atau keupayaan yang tidak serupa dengan haiwan. Ia percaya bahawa manusia bertindak atas dasar keperluan, motivasi, minat dan nilai serta percaya bahawa individu (manusia) harus di lihat sebagai satu entiti. Kajian tentang diri individu itu hendaklah dibuat secara menyeluruh.

Menurut Gagne dan Berliner (1991), terdapat lima prinsip-prinsip pendekatan humanisme. Prinsip pertama ialah pelajar akan mudah belajar perkara yang ingin dipelajari oleh mereka dan perkara yang ingin diketahui oleh mereka. Prinsip kedua ialah mengetahui cara belajar adalah lebih penting daripada memiliki banyak pengetahuan. Manakala prinsip ketiga pula, penilaian kendiri hasil kerja pelajar merupakan penilaian yang lebih bermakna, namun pelajar perlu dapat mencapai tahap pencapaian yang ditetapkan. Prinsip keempat ialah perasaan adalah sama penting dengan fakta dan prinsip terakhir ialah pelajar belajar lebih baik dalam persekitaran yang tidak mengancam seperti selamat secara fizikal, emosional, psikologikal serta nyaman.

Seterusnya, ialah lima objektif asas pendidikan daripada pandangan humanisme ialah memupuk pembelajaran arah kendiri dan tidak bergantung pada orang lain. Objektif pendidikan kedua ialah mengembangkan keupayaan bertanggungjawab ke atas pembelajaran dan perkara yang dipelajari. Manakala objektif ketiga pula ialah mengembangkan kreativiti dan pemikiran bercapah dan seterusnya ialah mencungkil dan mengembangkan daya ingin tahu serta penerokaan. Objektif terakhir ialah mengembangkan kecenderungan aspek seni dan emosi. 

Pengerak-pengerak mazhab humanis yang terkenal adalah ahli psikologi Carl Rogers, Abraham Maslow, Erik Erikson, John Holy dan Malcolm Knowles.